SOEVEREINE REPUBLIEK SURINAME
IN DE WURGGREEP VAN NEO KOLONIALISME

FLAGRANTE SCHENDINGEN VAN VOLKENRECHT EN MENSENRECHTEN

PROTESTNOTA AAN DE REGERINGEN VAN NEDERLAND EN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA

Ten Geleide

1. Inleiding

2. Voorgeschiedenis

3. Vrije en Algemene Verkiezingen in Suriname

4. Inmenging in de Binnenlandse aangelegenheden van de Republiek Suriname

5. Standpunt van de Regering van Suriname

6. Schending van Verdragen, Resoluties en Protocollen

7. Slot

TEN GELEIDE

Clean Files Tribunal werd in 1998 in Nederland opgericht en is een niet gouvernementele organisatie die internationaal opereert.

Deze organisatie die een groot representativiteitsgehalte heeft voor wat betreft het onder het Surinaamse volk levende gedachtengoed , heeft als hoofddoelen:

1. het bewaken, beschermen en bevorderen van fundamentele rechten zoals privacy, waardigheid en nationale integriteit van de natie Suriname en haar democratisch gekozen politieke leiders, ongeacht de politieke signatuur, casu quo die van Surinamers;

2. het bevorderen van het welzijn en welbevinden van de Surinaamse bevolking in en buiten Suriname;

3. het bewaken, beschermen en bevorderen van de relatie tussen Nederland en Suriname op basis van wederzijds respect en wederzijds voordeel;

4. het bewaken, beschermen en bevorderen van de vriendschap tussen de Surinaamse en Nederlandse bevolking.

Clean Files heeft als uitvloeisel van haar doelstellingen de volgende kerntaken:

• Suriname te vrijwaren van elke vorm van bevoogding;

• Het veiligstellen van het recht van het Surinaamse volk op keuzevrijheid, in de ruimte zin van het woord.

De doelstelling en gestelde kerntaken brengen met zich mee dat Clean Files Tribunal zich in alle cases die Suriname en Surinamers stigmatiseren en criminaliseren en waarbij er sprake zou kunnen zijn van rechtsongelijkheid en het schenden van principes die door de Verenigde Naties worden gehanteerd, verdiept en daaraan zo mogelijk acties verbindt.

Den Haag, 5 april 2005

Namens Clean Files Tribunal
Het Presidium
Drs.  Sonny Badal (Voorzitter)
Dr. Edmund Volkerts (Vice Voorzitter)
Roy Raymond de Miranda (Secretaris Generaal)

I. INLEIDING

Nederland zal niet snel vooraan komen in de rij van naties met een historisch geweten, aldus betoogde de Antilliaan Frank Martinus Arion op de conferentie van het Koninklijk Nederlands Historisch  Genootschap die op 17 en 18 november 2000 in het Tropeninstituut in Amsterdam werd gehouden. Deze conferentie stond in het teken van de discussie rondom het slavernij verleden van Nederland.

Het gebrek aan historisch geweten bij grote delen van politiek den Haag is anno 2005 in het licht van het bovenstaande, nog steeds actueel en evident. Nederland, althans grote delen van politiek den Haag en idem zoveel representanten van de Nederlandse pers en media instituten stellen zich ten opzichte van de soevereine Republiek Suriname, die sinds 25 november 1975 staatkundig onafhankelijk werd, nog steeds op, als ware het hun kolonie. Hinderlijke en ongewenste inmenging in de binnenlandse aangelegen van de Republiek Suriname, met het kennelijke oogmerk er blijvend en naar believen invloed te kunnen uitoefenen, is voor de ontwikkeling van Suriname een loden last om de hals.

Want het is onmiskenbaar en duidelijk, dat Nederland haar belangen in Suriname, maar recentelijk ook in CARICOM-verband, in financieel-economische zin veilig wenst te stellen.

Derhalve is het Nederland alles aan gelegen om haar invloed wereldwijd aan te wenden teneinde krachten te mobiliseren tegen een Suriname dat wordt geleid door haar onwelgevallige politici en regeringen. Zij die niet de door Nederland sociaal gewenste politiek voeren, worden in hun beleidsdoelstellingen gesaboteerd, dan wel met listige en infame middelen te vuur en te zwaard bevochten.

Grote delen van politiek den Haag worden niet gehinderd door enig gevoel van schaamte en het gebrek aan historisch besef, wanneer het weer eens de soevereine Republiek en haar politieke leiders internationaal kapittelt. Het was namelijk de toenmalige Nederlandse regering die op 25 februari 1980 als medeverantwoordelijke, de democratisch gekozen Regering Arron door middel van een constitutionele omwenteling in Suriname liet afzetten.

Opeenvolgende regeringen van Nederland alsook geheel politiek den Haag hebben immer een waas van geheimzinnigheid rondom dit thema gehanteerd dan wel dit historisch feit ontkend.

Clean Files Tribunal hecht er zeer aan de kennelijke waarheid van Nederlands directe betrokkenheid bij dit gebeuren in het licht der waarschijnlijkheid te brengen en citeert uit haar Beleidsplan het volgende:

“Dat politiek Den Haag zich wel degelijk op een ongeoorloofde manier mengt in de interne aangelegenheden van Suriname en dat deze handelwijze haar doorwerking heeft op onder andere de onafhankelijkheid van de magistratuur in Nederland, moge worden geïllustreerd door de volgende voorbeelden:

Op 5 december 1997 bericht VPRO-Radio dat enkele ex-medewerkers van de wegens corruptie opgeheven Militaire Inlichtingen Dienst (M.I.D.) ‘per toeval’ het hele archief van dit orgaan hebben vernietigd.

In dit archief - zo vermeldt VPRO expliciet - lagen ook alle gegevens met betrekking tot de betrokkenheid van Nederland bij de militaire coup in 1980 in Suriname opgeslagen.

Tegelijkertijd zijn ook alle data over de pogingen van Nederland de heer Bouterse van het politieke toneel te doen verdwijnen in de snippermachine belandt. Een functionaris verklaarde naar aanleiding van deze gebeurtenis, dat hiermee ook de kans verkeken is de historische rol van Nederland bij de politieke ontwikkelingen in Suriname te onderzoeken en de schuldigen aan te wijzen.

De politieke en militaire opdrachtgevers van kolonel Valk, militair attaché bij de Nederlandse Ambassade in Paramaribo tijdens de coup in 1980, kunnen zich rustig op één oor leggen en verder buiten schot blijven. Tevens wordt met dit ‘bedrijfsongeval’ het Openbaar Ministerie de mogelijkheid onthouden te onderzoeken op welke wijze Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten te werk zijn gegaan bij de ondermijning van het staatsbestuur in Suriname en haar politieke instituties.”

Einde Citaat!

Dat Nederland daarbij in strijd handelde met hoofdstuk I artikel 2 lid 4 van het handvest van de Verenigde Naties (In hun internationale betrekkingen onthouden alle leden zich van bedreiging met of het gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of de politieke onafhankelijkheid van een staat, en van elke andere handelwijze die onverenigbaar is met de doelstellingen van de Verenigde Naties) vormt voor grote delen van politiek den Haag geen enkel beletsel om zich bij tij en ontij hinderlijk en ongewenst te blijven mengen in de binnenlandse aangelegenheden van de Republiek Suriname.

II. VOORGESCHIEDENIS

Centraal in deze Nederlandse neokoloniale politiek voering, maar meer nog, de door haar gevoerde kruistocht, staat de eertijdse leider van de door Nederland geïnstigeerde constitutionele omwenteling van 25 februari 1980. Dit fenomeen, de heer Desiré Delano Bouterse, dat de feitelijke dekolonisatie van de Republiek Suriname inzette, vormde reeds in 1981 de steen des aanstoots voor Nederland dat zich gehinderd zag in de verdere uitvoering van haar neokoloniale uitbuitingspolitiek.

De aan de macht gekomen zijnde militairen die onder leiding van voornoemde heer Bouterse opereerden en de opeenvolgende door hun benoemde burgerregeringen, kozen voor nationalistische doelstellingen bij de ontwikkeling van de Republiek Suriname.

Samenwerking met andere landen op basis van wederzijds voordeel en wederzijds respect was het toen gehanteerde devies en is tot op heden het beleid dat de heer Bouterse en zijn Nationale Democratische Partij voorstaan. Deze politieke strategie botste uiteraard met de tot dan toe op Suriname geprojecteerde politiekvoering van Nederland, dat primair uitging van haar eigen voordelen.

Op subtiele wijze organiseerde politiek den Haag vanuit Nederland, maar ook internationaal, conspiraties en onnavolgbare machinaties tegen de opeenvolgende haar onwelgevallige leiders van Suriname. Hierdoor ondervond de ontwikkeling van de Republiek Suriname ernstige hinder, stagnatie en werd het klimaat voor vele bloedige twisten geschapen.

Nederland is zelfs zover gegaan om een zeer omvangrijke, kapitaal verslindende justitiële operatie (het zogenaamde COPA onderzoek) tegen de heer Bouterse in gang te zetten.

In 1999 resulteerde het zogeheten COPA proces in een anticlimax. Van de 7 aanklachten wegens drugsmokkel waarbij de geaccuseerde een prominente rol zou hebben gespeeld, achtte de zittende magistratuur in Nederland in twee termijnen geen gronden aanwezig om tot een veroordeling te komen.

De Nederlandse justitie voegde, toen zij dit oordeel zag aankomen, snel een nieuwe aanklacht toe aan de reeks van aanklachten. Het betrof in deze de smokkel van 474 kilogram cocaïne die in 1997 in een zeilboot van Suriname naar het Zuid Hollandse Stellendam zou zijn vervoerd.

Voor deze litigieuze aanklacht werd de heer Bouterse in 2000 door het gerechtshof te den Haag tot 11 jaar gevangenisstraf veroordeeld.

Dat hierbij gebruik werd gemaakt van een kroongetuige, de Belg Patrick van Loon die, naar later is gebleken, verregaand onbetrouwbaar is, leert het artikel "Bommetje onder de zaak- Bouterse" zoals opgetekend in het weekblad Vrij Nederland van 22 november 2004.

In de voornoemde editie van het weekblad Vrij Nederland wordt namelijk duidelijk dat de valse getuigenverklaring voortgekomen is uit een deal tussen het Nederlandse Openbaar Ministerie (de hoofdofficier van justitie Evert Harderwijk) en de onbetrouwbare getuige Patrick van Loon. Ook wordt in het onderhavige artikel duidelijk dat hij, van Loon, nimmer zaken heeft gedaan met de heer Desiré Delano Bouterse. Het pregnante in deze zaak is, dat ook de toenmalige Minister van Justitie, mr. Korthals, zijn handtekening onder de bewuste overeenkomst plaatste.

Het werd reeds aangegeven, Nederland voert in weerwil van het feit dat zij de toenmalige sergeant in het Surinaams Nationale Leger, D.D. Bouterse, in 1980 aan de macht hielp, sinds 1981 een politieke vendetta tegen betrokkene en later ook tegen de politieke partij waar deze leiding aan geeft. Deze vendetta doet heel sterk denken aan de methodes die Nederland ten tijde van de slavernij tegen rebellerende slaven (Marrons) hanteerde.

Vooropgesteld, de Republiek Suriname heeft, met uitzondering van de perioden waarin er voor Nederland gewenste regeringen aan de macht zijn, immer te duchten van door politiek Den Haag op haar toegepaste politieke provocaties, agitatie en agressie van een wereldomvang. Dat er als gevolg hiervan, gedurende een lange reeks van jaren geen sprake kan zijn van politieke en sociaal-economische stabiliteit in de Republiek Suriname laat zich makkelijk raden.

Ten aanzien van het politiek proces hebben wij, aanvullend op hetgeen wij hierboven reeds hebben aangevoerd, ter adstructie van hoezeer de Haagse politiek de scheiding der machten met voeten treedt, de eer het volgende citaat uit het beleidsplan van Clean Files Tribunal aan u voor te leggen:

(Haagsche Post)/De Tijd publiceert, eveneens op 5 december 1997, een artikel met de pikante vraag:

”Zijn onafhankelijke officieren van Justitie nu een verlengstuk van de  politiek geworden?”

Deze vraag wordt gesteld naar aanleiding van de aanwijzingsbevoegdheid van de Minister van Justitie in het wetsvoorstel over de reorganisatie van het Openbaar Ministerie, een wetsvoorstel dat inmiddels probleemloos door de Tweede Kamer der Staten Generaal is  aangenomen.

De bevoegdheid houdt ondermeer in, dat de Minister aanwijzingen mag geven in individuele strafzaken en zelfs mag bepalen of er vervolgd wordt of niet. Procureur-generaal Ficq van het arrondissement Amsterdam zegt daarover het volgende:

“Dat is de eeuwige discussie: is het OM onderdeel van de uitvoerende macht of van de rechterlijke macht? Maar het is een schijntegenstelling. We zijn beide: het één is complementair aan het ander. We zijn géén onafhankelijke rechters, maar opereren op het snijvlak tussen bestuur en magistratuur”.

Deze exercitie was noodzakelijk om tenminste te indiceren, dat het proces tegen de heer Bouterse politiek geïnspireerd schijnt te zijn en dat de distantie tussen de Minister van Justitie en de Magistratuur buitengewoon betrekkelijk is.

De Hoofdofficier van Justitie, Holthuis, verduidelijkt, dat het besluit om de heer B. (lees: Bouterse), wonende te P. (lees: Paramaribo) in het land S. (lees: Suriname), te vervolgen in volstrekte overeenstemming met de Minister is genomen.

“Wat daarna is gebeurd, is een uitvoeringsprobleem, waarbij belangen meespeelden van buiten het strafrecht”.

Het ziet er dus naar uit dat de zó geroemde scheiding der machten in de rechtsstaat Nederland, in sommige  gevallen geplaatst kan worden onder het hoofdstuk: Staatsrechtelijke Fictie.

Ten aanzien van het internationaal signalerings- en opsporingsbevel kwam de Republiek Suriname op 20 maart 1998 door middel van het indienen van een Memorandum dat mondeling te Lyon werd toegelicht, succesvol in verzet. Interpol Internationaal heeft naar aanleiding van de inhoud van het bedoelde Memorandum en na een grondig onderzoek te hebben ingesteld, bevonden dat  Nederland met haar verzoek, in strijd met artikel 3 van het Interpol Handvest dat landen verbiedt, om personen onder andere te laten vervolgen op grond van politieke motieven heeft gehandeld. Want zo luidde het oordeel van Interpol Internationaal verder, het geschil tussen de heer Bouterse en Nederland is één van politieke aard en bovendien tussen twee Staten. Interpol Internationaal heeft het gewraakte signaliseringsverzoek casu quo het opsporingsbevel vernietigd en alle bi j haar aangesloten 178 lidlanden schriftelijk geadviseerd hetzelfde te doen.

Maar terwijl Nederland deze gevoelige internationale klap te verwerken kreeg, schroomde zij niet om door middel van nieuw aangegane bilaterale uitleveringsverdragen met aparte Interpol lidlanden toch signalerings- en opsporingsbevelen georganiseerd te krijgen met die landen die op de transatlantische vliegroute liggen. Het gevolg hiervan is dat de heer Bouterse vrijwel geheel is geïsoleerd van de wereld.

III. VRIJE EN ALGEMENE VERKIEZINGEN IN SURINAME

Op 25 mei 2005 vinden er in de Republiek Suriname vrije, algemene en geheime  verkiezingen voor de Volksvertegenwoordigende Organen plaats.

In de aanloop van dit, voor de Surinaamse geschiedenis, uitermate belangrijke momentum, hebben zich coalities gevormd die in groepsverband de verkiezingen ingaan. Een van de weinige uitzondering hierop, vormt de Nationale Democratische Partij die wordt geleid door het Assembléelid Desiré Delano Bouterse. De Nationale Democratische Partij gaat als partij zelfstandig de verkiezingen in en komt vrijwel in elke opiniepeiling, steeds groeiend, als de grootste naar voren.

Deze ontwikkeling staat niet op zichzelf. Volgens het registratiebureau dat de verkiezingen in Suriname voorbereidt, is de Nationale Democratische Partij met ruim 64.000 geregistreerde leden verreweg de grootste politieke factor die aan de verkiezingen in Suriname deelneemt.

Bij de constatering van dit feit dient de lezer te bedenken dat de Republiek Suriname 334.000 kiesgerechtigde inwoners telt.

Verder wijzen verschillende recentelijk gehouden politieke manifestaties van de Nationale Democratische Partij uit, dat het kiezersvolk in steeds toenemende mate naar deze partij neigt.

Aantallen toehoorders in bijvoorbeeld. Het betrekkelijk kleine rijstdistrict Nickerie, alwaar er op 5 februari 2005 een massameeting plaatsvond, bracht een aantal van circa 5000 mensen op de been.

Op 26 februari daaropvolgend werd er te Paramaribo een voor Surinaamse begrippen historisch hoogtepunt bereikt, toen ruim 25.000 toehoorders zich voor een megamanifestatie meldden.

Tegen deze achtergronden, is de wijze waarop met name Nederland invloed aanwendt om deze verkiezingen te beïnvloeden ten nadele van de Nationale Democratische Partij, maar met name in een extrapolatie die gericht is op de voorzitter van de laatstgenoemde partij, moreel, ethisch en volkenrechtelijk verwerpelijk en onaanvaardbaar. Puur uit prestigieuze overwegingen maakt Nederland zich in dit geschil reeds 24 jaar schuldig aan het schofferen van alle normen en waarden die in een beschaving als leidraad dienen.

Weliswaar in mindere mate en in tijd uitgedrukt korter, maar wat betreft het schenden van internationale verdragen, resoluties en protocollen, geldt dit zelfde verwijt overigens niet minder ook de Verenigde Staten van Amerika die zich naar de overtuiging van Clean Files Tribunal inmiddels door Nederland heeft laten misleiden.

IV. INMENGING IN DE BINNENLANDSE AANGELEGENHEDEN VAN SURINAME

Naast de traditioneel toegepaste inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Suriname worden thans, meer specifiek, de aanstaande vrije en algemene verkiezingen van 25 mei 2005 direct beïnvloed door diverse politici uit Nederland.

In maanden januari en februari 2005 bezochten achtereenvolgens de Minister van Ontwikkelingssamenwerking van Nederland alsook een parlementaire delegatie van het laatstgenoemde land de Republiek Suriname. Publiekelijk werden door zowel de minister alsook verschillende politici die tot de delegatie behoorden, onomwonden uitspraken gedaan die onverholen stemadviezen inhouden.

Voorts werd er geheel buiten de protocollaire regels om, in het geniep geconfereerd met een ex-partijlid en huidige politieke vijand van de heer Bouterse die bovendien geen parlementariër was. Deze is de ex-president van de Republiek Suriname drs. Jules Wijdenbosch, die ten tijde van zijn ambtsuitoefening, door Nederland ook als een paria werd gemeden.

Dit is het zoveelste bewijs van het door Nederland inspelen op electorale sentimenten die binnen de Surinaamse samenleving bestaan. Deze daad wordt daarom door Clean Files Tribunal ook ten volle gerangschikt onder de noemer ‘stemmingmakerij jegens de Nationale Democratische Partij en haar politieke leider’ en meer nog het willen beïnvloeden van het kiezersvolk. Als treffend voorbeeld van hoe ver en brutaal representanten van de Nederlandse volksvertegenwoordiging kunnen gaan in hun paternalistische bemoeizucht, leert het volgende document dat wij hieronder integraal publiceren:

Tweede Kamer der Staten-Generaal 2
Vergaderjaar 2004–2005 Vragen gesteld door de leden der Kamer
2040510320

Vragen van het lid Brinkel (CDA) aan de minister van Buitenlandse Zaken over verkiezingen in Suriname. (Ingezonden 10 maart 2005)

1. Bent u bekend met de waarschuwing van de ambassadeur van de Verenigde Staten in Suriname, mevrouw Marsha Barnes, aan de Surinamers om niet op de Nationale Democratische Partij (NDP) van Desi Bouterse te stemmen?

2. Bent u bekend met haar uitspraak dat de Verenigde Staten en «andere landen» het moeilijk zullen vinden met Suriname samen te werken als Desi Bouterse president wordt en doelt zij met «andere landen» ook op Nederland?

3. Heeft de Amerikaanse regering contact gehad met de Nederlandse regering voordat de ambassadeur haar uitspraken deed?

4. Welke gevolgen zal de eventuele verkiezing van Desi Bouterse tot president hebben voor de verhoudingen tussen Suriname en Nederland?

5. Welke rol speelt het feit dat Nederland de afgelopen jaren honderden miljoenen euro’s heeft geïnvesteerd in de ontwikkeling van Suriname bij de afweging van de mogelijke gevolgen van een eventuele verkiezing van Bouterse tot president voor de onderlinge betrekkingen tussen Nederland en  Suriname?

 Trouw, 9 maart jl. 0405tkkvl2040510320  Sdu Uitgevers ’s-Gravenhage 2005 Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005, Vragen.

Inmiddels heeft zoals reeds eerder in deze nota werd opgemerkt, op kennelijke instigatie van Nederland, de Verenigde Staten van Amerika in de maand maart van het thans lopend jaar, zich publiekelijk opgeworpen als tegenstander van één der Presidentskandidaten. In deze opstelling wordt gewezen op een hechte bondgenootschap met Nederland, maar bijvoorbeeld ook naar de politiek ingegeven strafrechtelijke veroordeling van de heer Bouterse in Nederland.

Bij het zich mengen in de interne aangelegenheden van Suriname en het rechtstreeks beïnvloeden van het Surinaamse Electoraat, wordt expliciet gewaarschuwd voor en gedreigd met negatieve effecten voor de Republiek Suriname, indien voornoemde heer Bouterse of diens partij in de Republiek Suriname aan de macht zouden komen.

Deze stemmingmakerij en flagrante schending van internationale verdragen en andersoortige schriftelijke afspraken waaraan de beschaafde wereld zich heeft gecommitteerd, worden door grote delen van het Surinaamse volk, maar in ieder geval Clean Files Tribunal, met alle kracht veroordeeld en bestreden.

V. STANDPUNT VAN DE REGERING VAN SURINAME

Naar aanleiding van met name de uitspraken zoals gedaan door de Amerikaanse Ambassade in Suriname reageerde de Regering van  Suriname, om een reactie gevraagd als volgt:

“Dit is geen zaak waarop de Surinaamse Regering dient te reageren, het is meer een zaak tussen de heer Bouterse en zijn NDP aan de ene kant en de vreemde mogendheden aan de andere kant”, althans woorden van gelijke strekking. Indien er gereageerd zou moeten worden dan is dat een zaak van de Nationale Democratische Partij, zo redeneerde de regering Venetiaan verder.

Deze onbegrijpelijke en a-nationale benadering, staat haaks op het oordeel van Interpol Internationaal te Lyon in Frankrijk.(zie hoofdstuk II)

De Surinaamse Regering verkiest het om uit puur opportunistische beweegredenen, deze schending van het volkenrecht en de vernedering van de soevereine Republiek Suriname in het bijzonder, zonder vorm van enig protest te accepteren. Dit is niet alleen afkeurenswaardig te noemen maar dient evenzeer krachtig te worden veroordeeld.

Clean Files Tribunal veroordeelt deze laffe en kortzichtige houding van de regering Venetiaan op de meest krachtige wijze en roept alle vaderlandslievende Surinamers waar ook ter wereld op, om hun protest in enigerlei vorm in Suriname te laten doorklinken. Clean Files Tribunal wenst te benadrukken dat deze flagrante schendingen van het recht op zelfbeschikking van de Republiek Suriname in het algemeen en dat van het Surinaamse volk in het bijzonder, niet langer zal worden getolereerd.

In een projectie op de rol van Nederland en de Verenigde Staten van Amerika in dit kader, stelt Clean Files Tribunal nadrukkelijk het volgende:

Met deze bevoogdende en pure inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van de soevereine Republiek Suriname, schenden zowel Nederland alsook de Verenigde Staten van Amerika internationale verdragen en resoluties van de Verenigde Naties niet alleen, maar ook voor wat betreft het laatstgenoemde land, de door haar zelf ondertekende protocollen.

Het Protocol van Washington gedateerd 14 december 1992 werd door de Verenigde Staten d.d. 7 juni 1993 geratificeerd en luidt om in deze rapportage volledig te zijn als volgt:

A-56 PROTOCOL OF AMENDMENTS TO THE CHARTER OF THE ORGANIZATION  OF AMERICAN STATES "PROTOCOL OF WASHINGTON"

1. Mexico:
(Declaration made at the time of adoption)

The Delegation of Mexico requests for the record that the following statement by the Government of Mexico be appended to the corresponding Protocol of Amendment:

"The Government of Mexico reiterates its bent for and commitment to democracy based on the strictest respect for and adherence to the principles of nonintervention and self-determination.  Mexico has reacted swiftly and firmly to disruptions of  the constitutional order on numerous occasions in the past but remains convinced, nonetheless, that democracy is a process which comes from the sovereign will of the people, and cannot be imposed from outside.

Mexico is categorically opposed to any attempt to disrupt the constitutional order in any country and further expresses a deep commitment to democracy and the amelioration of our political systems.  It insists, however, that it is unacceptable to give to regional organizations supra-national powers and instruments for intervening in the internal affairs of our states.

The Government of Mexico maintains that the preservation and strengthening of democracy in our region cannot be enhanced through isolation, suspension or exclusion, and hence believes that the wording on suspension of member states as approved here today, has changed the original purpose of our Organization. Mexico is opposed to the punitive character ascribed to the OAS and reaffirms its conviction that cooperation and dialogue are the most effective means of resolving internal conflicts within states or conflicts between states.  Consequently, the Government of Mexico is placing on record its opposition to these amendments to the charter as approved at the XVI Special Session of the General Assembly."

Tegen de achtergrond van deze tekst moet de onderhavige bemoeienis van de Verenigde Staten van Amerika dan ook gezien worden als een onbegrijpelijke daad van agressie die bovendien indruist tegen het door haar zelf ondertekende en de naam van haar hoofdstad dragende Protocol.

VI. SCHENDINGEN VAN VERDRAGEN, RESOLUTIES EN PROTOCOLLEN

Zeker gezien het feit dat Nederlandse politici op sluwe wijze thans ook de Verenigde Staten wisten te verleiden tot het zich mengen in de binnenlandse aangelegenheden van de soevereine Republiek Suriname, zal de thans geproduceerde protestnota aan alle belangrijke internationale actoren die op het gebied van verdragen, resoluties, protocollen en handvesten operationeel zijn, worden gepresenteerd. Verder zal er internationaal via de pers en media ruchtbaarheid worden gegeven aan deze abjecte handelingen van Nederland en de Verenigde Staten van Amerika.

Achtereenvolgens zijn in het geding:

1. Het Protocol van Washington van 14 december 1992 dat ondertekent is door de Verenigde Staten van Amerika en nagenoeg alle landen in Zuid Amerika en het Caraïbisch Gebied, dat handelt over de niet inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van soevereine staten en expliciet als het betreft vrije, geheime en algemene verkiezingen;

2. De VN Resolutie A/RES/50/172 99th plenary meeting 22 December 1995 50/172.
   Respect for the principles of national sovereignty and non- interference in the internal affairs of States in their electoral  processes;

3. Het Handvest van de Verenigde Naties Hoofdstuk I, ex artikel 1 lid 2, dat zegt:
   “Tussen de naties vriendschappelijke betrekkingen tot ontwikkeling te brengen, die zijn gegrond op eerbied voor het beginsel van gelijke rechten en van zelfbeschikking voor volken, en andere passende maatregelen te nemen ter versterking van de vrede overal ter wereld;”

4. VN Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten
   Bekrachtiging en ondertekening gedaan te San Francisco, de 26ste juni 1945.
   Artikel 25
   Elke burger heeft het recht en dient in de gelegenheid te worden gesteld, zonder dat het onderscheid bedoeld in artikel 2 wordt gemaakt en zonder onredelijke beperkingen:

   1. deel te nemen aan de behandeling van openbare aangelegenheden, hetzij rechtstreeks of door middel van vrijelijk gekozen vertegenwoordigers;

   2. te stemmen en gekozen te worden door middel van betrouwbare periodieke verkiezingen die gehouden worden krachtens algemeen en gelijkwaardig kiesrecht en bij geheime stemming, waardoor het vrijelijk tot uitdrukking brengen van de wil van de kiezers wordt verzekerd;

   3. op algemene voet van gelijkheid te worden toegelaten tot de overheidsdiensten van zijn land.

5. VN Handvest ex artikel 2 lid 4, dat zegt: “ In hun internationale betrekkingen onthouden alle leden zich van bedreiging met of het gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of de politieke onafhankelijkheid van een staat, en van elke andere handelwijze die onverenigbaar is met de doelstellingen van de Verenigde Naties.”

6. Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten van de Verenigde Naties Deel I
   Artikel 1
   Lid 1. Alle volken bezitten zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na.

Voorts zal Clean Files Tribunal in verder te ondernemen stappen zich beroepen op de  UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS die onder  Artikel 21 lid 1 en 2 klare taal spreekt.

Lid 1. Een ieder heeft het recht om deel te nemen aan het bestuur van zijn land, rechtstreeks of door middel van vrij gekozen vertegenwoordigers.

Lid 2. De wil van het volk zal de grondslag zijn van het gezag van de Regering; deze wil zal tot uiting komen in periodieke en eerlijke verkiezingen, die gehouden zullen worden krachtens algemeen en gelijkwaardig kiesrecht en bij geheime stemmingen of volgens een procedure, die evenzeer de vrijheid van de stemmen verzekert.

Het komt Clean Files Tribunal, verwijzend naar de hoeveelheid bewijzen zo voor, dat zowel Nederland als de Verenigde Staten van Amerika zich schuldig hebben gemaakt aan ernstige schendingen van mensen- en burgerrechten die vatbaar zijn voor klaagprocedures bij onder andere:

1. Het VN Comité voor de rechten van de mens waarbij een beroep zal worden gedaan op artikel 1 van het Eerste Facultatief Protocol behorend bij het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten;

2. De Organisatie van Amerikaanse Staten;

3. De Organisatie van Niet Gebonden Landen

Verder zullen alle Regeringen waarmee Suriname relaties onderhoudt en onder andere de navolgende organisaties worden geïnformeerd:

• De Caricom

• Het Andes Pact

• De Arabische Liga

• Het FTAA

• Asean landen

• Het Dagelijks Bestuur van de Europese Unie

VII. SLOT

Clean Files Tribunal heeft gemeend deze nota niet conform de gangbare modellen te moeten produceren, aangezien de aanleiding voor met name de rol van de Verenigde Staten van Amerika in deze schendingen, een dieper gaande belichting verdient.

Immers, de causaliteit tussen hetgeen zich in het verleden heeft afgespeeld tussen Nederland en de heer Bouterse en de maatregelen die in het heden worden genomen jegens de soevereine Republiek Suriname, zouden naar onze overtuiging niet juist, althans niet volledig kunnen worden beoordeeld door zowel de Verenigde Staten als wel de rest van de beschaafde wereldgemeenschap.

De Verenigde Staten van Amerika hebben namelijk tot mei 2003 - dit was de eerste keer dat een Ambassadeur van de Verenigde Staten zich in strijd met diplomatieke normen, op de Surinaamse televisie publiekelijk mengde in de binnenlandse aangelegenheden van de Republiek Suriname - immer in een vreedzame coëxistentie met haar gastland geleefd.

Clean Files Tribunal en naar deze organisatie inmiddels heeft kunnen peilen, de meerderheid van de Surinaamse gemeenschap, betreuren daarom dan ook ten zeerste deze plotselinge en geheel onnodige ommekeer in de houding van de Verenigde Staten.

Tegen de infame houding en handelingen van grote delen van Politiek den Haag en de opeenvolgende regeringen daarvan, heeft de Surinaamse bevolking en de meest geaccuseerde daaronder, het Nederland-syndroom Bouterse, steeds adequaat en afdoende kunnen reageren.

Gewend geraakt aan deze houding en de dito negatieve bejegeningen van Suriname dat een rovershol zou zijn, wij citeren hier letterlijk de huidige voorzitter van het Nederlandse Parlement, de heer Frans Weisglasz en de voormalige fractieleider van de VVD, de heer Frits Bolkenstein, die ontbloot van elke grond verder gingen met hun beledigingen door de toenmalige regering van het land een roversbende te noemen, gaat de bewuste Surinamer waardig voorbij aan Nederland.

De Surinaamse vlag die op de Nederlandse televisie in het programma NOVA met een witte substantie die cocaïne moest voorstellen, aan het publiek werd vertoond, was een ander schokkend voorbeeld van het dédain dat Nederland jegens de Surinaamse entiteit ten toon spreidt.

De infame machinaties van Nederland hebben weliswaar ontwrichtend gewerkt op de ontwikkeling van de Republiek Suriname en de verheffing van de Surinaamse mens als zodanig, maar schoorvoetend zijn er toch processen op gang gekomen die vooruitgang voor het land en volk inhouden. Onderdeel van dit proces vormen de aanstaande verkiezingen waarbij land en volk van Suriname, ongehinderd door wie dan ook, hun eigen lotsbestemming ter hand wensen te nemen.

Clean Files Tribunal roept bij al hetgeen in deze Nota ligt vervat, in het bijzonder Nederland op, om tegen de achtergrond van het volgende, zich te willen bezinnen op haar welhaast crimineel handelen:

Gezien de voorgeschiedenis van ons beider volkeren die bizarre dieptepunten kent,

• Sprekend over de periode van de slavernij, de contractarbeid en het koloniaal bestuur over Suriname die materieel en immaterieel relatief weinig heil bracht voor Surinamers;

• Mede gezien het feit dat Surinaamse arbeiders zonder ooit te saboteren of te verslappen dag en nacht in de bauxietmijnen hebben gewerkt om het erts te leveren, nodig voor de winning van het aluminium ter vervaardiging van luchtwaardige gevechtsvliegtuigen, waarmede de toenmalige onderdrukkers van grote delen van Europa op de knieën werden gedwongen;

• Mede gezien het feit dat Suriname in de donkere dagen van het Nederlandse Rijk niet heeft geaarzeld de eigen zonen van het land succesvol in te zetten in de  strijd voor democratie, de wereldomroep op de volgende wijze kennis gaf van deze inzet “Crack Dutch West Indian Troops, Smash Enemy Lines at Balikpapan”;

• Gelet op de huidige minder rooskleurige positie van Surinamers in de Nederlandse samenleving en de reeds jaren snel achteruit hollende relatie tussen Nederland en Suriname en als gevolg daarvan die tussen Nederlanders en Surinamers,

Overwegende dat dit geen recht doet aan de gezamenlijke historie en de ontstane verhouding tussen het Nederlandse en het Surinaamse volk,

Concluderen dat Nederland op de meest korte termijn haar politiek van agitatie, tirannie, chantage en intriges jegens het Surinaamse volk dient te beëindigen en boven alles het politieke geweten nu voor eens en altijd te doen ontwaken uit het mausoleum van arrogantie en gemakzucht.

Clean Files Tribunal spreekt de hoop uit dat deze nota en de wijze waarop ermee zal worden omgegaan mag leiden tot een diepgaande bezinning bij grote delen van politiek den Haag, alsook grote delen van de Nederlandse pers en media.

Met klem roept Clean Files Tribunal de Verenigde Staten van Amerika op om zich te willen verdiepen in de inhoud van deze Nota, maar meer nog, de daadwerkelijke niet “wit gekleurde” historie die de landen van Suriname en Nederland en daaruit voortvloeiend de volkeren daarvan, met elkaar verbindt tot zich te willen nemen en terug te komen op haar democratische principes van niet inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van de Republiek Suriname.

De Verenigde Staten dienen te beseffen dat niet slechts Nederland een bondgenoot van haar is, maar in historisch zowel actueel perspectief, ook de Republiek Suriname met al de binnen haar grenzen actief zijnde politieke actoren, inclusief de heer Bouterse en zijn Nationale Democratische Partij.

In dit licht doet Clean Files Tribunal een dringend beroep op de gehele beschaafde wereldgemeenschap om met het oog op de korte tijd die nog rest naar de algemene , geheime en